محمد الريشهري
23
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
5703 . امام على عليه السلام در وصف پيامبر خدا : همواره خوشرو بود و نرمخو و مهربان . نه خَشِن بود ، نه درشتخوى ، نه عربدهجو ، نه ناسزاگو ، نه عيبجو و نه مديحهگوى . ب اندرز دادن 5704 . مسند ابن حنبل به نقل از عموى ابو رافع بن عمرو غِفارى : زمانى كه بچّه بودم ، به درخت خرمايى كه متعلّق به انصار بود ، سنگ مىزدم . پيامبر صلى اللّه عليه و آله آمد . به ايشان گفته شد : پسربچّهاى به نخل ما سنگ مىزند ! مرا نزد پيامبر صلى اللّه عليه و آله بردند . فرمود : " پسر جان ! چرا به نخل ، سنگ مىزنى ؟ " . گفتم : خرما مىخورم . فرمود : " به نخل ، سنگ نزن ؛ ولى از خرماهايى كه پاى آن ريخته است ، بخور " . سپس دستى به سرم كشيد و فرمود : " خدايا ! شكمش را سير گردان " . ج در پرده سخن گفتن 5705 . سنن أبى داوود به نقل از عايشه : پيامبر صلى اللّه عليه و آله هر گاه از شخصى چيزى مىشنيد ، نمىگفت : " چه شده است كه فلانى مىگويد ؟ " ؛ بلكه مىفرمود : " چه شده است كه عدّهاى چنين و چنان مىگويند ؟ ! " . د كيفر دادن به اندازه جُرم 5706 . المعجم الكبير به نقل از اسد بن وداعه : مردى كه به او " جُزء " گفته مىشد ، نزد پيامبر صلى اللّه عليه و آله آمد و گفت : اى پيامبر خدا ! خانوادهام مرا عصبانى مىكنند . چگونه مجازاتشان كنم ؟ فرمود : " گذشت كن ! " . دوباره پرسيد ، و بار سوم كه پرسيد ، پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " اگر هم مجازات مىكنى ، به اندازه گناه و جرمْ مجازات كن ، و از [ زدن به ] صورت ، پرهيز كن " .